فراتر برویم سایتی درباره موفقیت در کار و زندگی
نوشته های مشابه
یکی از علل افزایش استرس گفتگوی درونی است. پرهیز از گفتگوی درونی می تواند رابطه احساسی با عامل ایجاد کننده استرس را کاهش دهد یا متوقف سازد. با ایجاد این حالت می توان دیدگاه صحیح تری به زندگی داشت و با آرامش خیال تصمیمات منطقی تری اتخاذ کرد. اساسی ترین پیامد مثبت اجتناب از گفتگوی درونی، “زیستن در لحظه” است. زیرا انسان ذهن بسیار سرکش و لجوجی دارد. در هر لحظه دهها مطلب به ذهن می آیند و می روند بدون آنکه انسان مهار چندانی بر این افکار داشته باشد. زندگی در لحظه یعنی غرق شدن در شادیها و ایجاد لحظه های شیرین و نشاط آور. به بیان دیگر مانند دوران کودکی زیستن!
هنگامی که در کودکی به سر می بریم، به طور طبیعی درلحظه زندگی می کنیم. یک کودک را بنگرید، چگونه غرق شادی های کودکانه خود است و با موضوعات به نظر کوچک ساعتها خود را مشغول می کند و هر موضوعی برایش جذاب است، لحظه ای ناراحت می شود و گریه می کند، اما پس از چند لحظه همه افکار آزار دهنده را به فراموشی می سپارد و مجدد خندان و شاد به بازی مشغول می شود، گوئی هرگز ناراحت نبوده است.
از همین رو، تعمق در کنش و واکنشهای کودکان مفهوم واقعی زیستن در لحظه را متجلی می سازد.
هیچگاه افکار شما نمی گذارند تا در زمان حال باقی بمانید. همیشه این افکار یا موضوعی از گذشته را به خاطر شما می آورند یا شما را به آینده می برند و نقشه ها و آرزوها و بیم ها و امیدهای آینده را یادآور می شوند. حتی زمانی که می خواهید آنها را مهار کنید و از ورود آنها به فضای ذهن جلوگیری کنید، باز به ذهنتان هجوم می آورند. این بازی ذهن است، ذهنی که سالهای سال بدین شکل رشد کرده و ما برای مهار آن کار چندانی انجام نداده ایم.
بنابراین باید در حال زندگی کرد و از سفر به آینده و بازگشت به گذشته خودداری کرد.
