شخصیت زمانی شما کدام است؟
هر یک از ما یک شخصیت زمانی خاص داریم که در ابتدا باید شخصیت زمانی خود را بشناسیم. بعضیها دقیقه نودی هستند؛ یعنی زندگی در بحران. بعضیها بسیار صبورند و گذر زمان را شناسایی نمیکنند. بعضیها برعکس عجولاند و عدهای دوست دارند عمیق شده و در موقعیتهای مختلف تجربه کسب کنند و… عدهای بیشتر در زمان گذشته زندگی میکنند و عدهای درست برعکس در آینده زندگی میکنند. عدهای نیز بیشتر در زمان حالاند. پس ابتدا خود را بشناسیم و بدانیم که چه شخصیت زمانی داریم، چرا که برنامهریزی برای هر یک از آنها متفاوت است.
زمان پدیدهای سه بعدی است: اکثر ما زمان را یک بعدی میدانیم. اما زمان سه بعدی است؛ بعد اول حرکت است. زمان به طرف جلو میرود و در اصل جرکت آن در اختیار ما نیست و نمیتوانیم جلویش را بگیریم. این بعد از زمان که در اختیار ما نیست، طول زمان نامیده میشود؛ اما ما عرض زمان را هم داریم، عرض زمان یعنی این که من میتوانم کاری نیز انجام دهم؛ برای مثال از نقطه A به نقطه B بروم و با خود یک کتاب میبرم، بعضیها ۱۰ کتاب میبرند، بعضیها به همراه کتاب یک محصول هم میبرند. پس افراد میتوانند عرض زمان خود را گسترش دهند.
بعد سوم این است که ما به دنبال چه نتیجهای هستیم که به نقطه وحدت برسیم. پس یک محصول تابع طول زمان، عرض زمان و عمق زمان در راستای یک هدف است و اینجاست که عرض زمان و عمق زمان ارزش پیدا میکنند، چون در اختیار ماست. این عرض زمان است که ارزش میآفریند. بیاییم از این پس روی عرض زمان کار کنیم، ولی هدفمند و دائم.

عرض زمان تابع آگاهی و توانمندی افراد است و همه ما که این را میدانیم میتوانیم به عمق زمانمان تسلط داشته باشیم.
آیا زمان به طور یکسان در اختیار همه است؟ پاسخ این است اگر تک بعدی ببینیم بله، ولی اگر زمان را سه بعدی ببینیم خیر. مهمترین تفاوت آدمها که عرض و عمق زمانشان تغییر میکند، در آگاهی آنهاست. میزان، آگاهی افراد است که باعث میشود بستههای زمانی یکسانی نداشته باشند.
فراتر برویم سایتی درباره موفقیت در کار و زندگی